Δ . Μαρτυρικό τέλος
Ενώ άκουγαν αυτά οι σκληρόκαρδοι και αμετανόητοι Ιουδαίοι , σχίζονταν οι καρδιές τους από αγανάκτηση και έτριζαν τα δόντια τους εναντίων του Στέφανου . Αυτή τη στιγμή ο Θεόφθογγος αρχιδιάκονος , δεχόμενος τις ελλάμψεις της Θείας Χάριτος , ώστε ολόκληρη η ύπαρξή του να γεμίζει από το Άγιο Πνεύμα , ατενίζει προς τον ουρανό και βλέπει » δόξαν Θεού και Ιησούν εστώτα εκ δεξιών του Θεού » . Και ενώ αντικρίζει ο Στέφανος την θεόσταλτη θεωρία , γυρίζει με απλότητα μικρού παιδιού και λέει στους κατηγόρους του : » Να , βλέπω τους ο
υρανούς ανοιγμένους και τον υιό του ανθρώπου να στέκεται στα δεξιά του Θεού. «
Όταν άκουσαν την θεία οπτασία του Αγίου οι Ιουδαίοι , τη νόμισαν οι πλανεμένοι ως βλασφημία εναντίον του Θεού και κράζοντας με φωνή μεγάλη και βουλώνοντας τα αυτιά τους , για να μην τον ακούνε » όρμησαν ομοθυμαδόν επ αυτόν » . Τον άρπαξαν , τον έβγαλαν έξω από την πόλη και άρχισαν να τον λιθοβολούν . Ό μακάριος Στέφανος ενώ οι λίθοι πλήγωναν θανάσιμα το Άγιο σώμα του , επικαλούνταν τον Κύριο και έλεγε : «Κύριε Ιησού δέξου το πνεύμα» . Τέλος αφού γονάτισε , μιμούμενος τον σταυρωμένο Χριστό , έκραξε με φωνή μεγάλη : » Κύριε μην τους λογαριάσεις την αμαρτία αυτή . «
Ο αγιότατος Στέφανος υφίσταται μαρτυρικό θάνατο γιατί αγαπά τον Θεό , με όλη την καρδιά , την ισχύ και την διάνοιά του , με όλο το είναι του . Και ο γλυκύτατός μας Ιησούς δεν τον άφησε ορφανό . Παρακάλεσε τον Πατέρα του και του έστειλε αισθητά το Άγιο Πνεύμα . Όχι την ώρα του μαρτυρίου , αλλά πολύ πιο πριν . Πριν ακόμα γίνει διάκονος . Τότε που έδωσε ολοκληρωτικά τον εαυτό του στον Θεό. Την ώρα του μαρτυρίου οι τελευταίες λέξεις του . φανερώνουν και την τελειότητα της αγάπης του . Την αγάπη για τους εχθρούς . Ποιος έδωσε τόση αγάπη στον Στέφανο ; Οι άγιοι πατέρες μας που την διδάχθηκαν αποφαίνονται : το Άγιο Πνεύμα διδάσκει αρρήτως τη ψυχή να αγαπά τους ανθρώπους. Αυτό που διδάχθηκαν οι πατέρες μας δεν ήταν παρά ότι ο Ιησούς υποσχέθηκε : «Το Πνεύμα το Άγιον , ο πέμψει ο πατήρ εν ονοματί μου , εκείνο υμάς διδάξει πάντα . «( Ιωαν. ιδ , 26 )
Τόπος όπου έμαρτύρησεν ό Άγιος Πρωτομάρτυς Στέφανος
Και με τα τελευταία λόγια του , παρέδωσε την αγία του ψυχή . Με το μαρτύριό του ο Πρωτομάρτυρας του Χριστού , καταγκρέμμισε τον αντίδικο διάβολο . Αφού κοιμήθηκε με τον γλυκό ύπνο του μαρτυρίου πήραν το σώμα του άνδρες ευλαβείς κι αφού το τοποθέτησαν μέσα σε ένα κιβώτιο , το σφράγισαν και το απόθεσαν στα πλάγια μέρη του ναού . Τότε ο νομοδιδάσκαλος Γαμαλιήλ και ο γιός του Αβελβούλ , πίστεψαν στον Χριστό και βαπτίστηκαν από τους Αποστόλους . Ο λιθοβολισμός του αγίου Στεφάνου έγινε τον τρίτο χρόνο μετά την ανάληψη του Χριστού .
Ε . Η ανακομιδή του λειψάνου του
Πέρασαν τριακόσια τέσσερα χρόνια από το μαρτύριό του. Πέρασαν οι διωγμοί που οδήγησαν στην τελείωση χιλιάδες μάρτυρες . Ειρήνη διαδέχτηκε την ταραχή και η Εκκλησία απολάμβανε ελευθερία και ησυχία . Τα βασανιστήρια των τυράννων σταμάτησαν . Γιατί βασίλευε ο Κωνσταντίνος , ο ευσεβέστατος και πρώτος βασιλιάς των Χριστιανών. Τότε φανερώθηκε και ο πολύτιμος θησαυρός , το αγιότατο λείψανο του πρωτομάρτυρα Στεφάνου ως εξής :
Στην ίδια πόλη που ήταν κρυμμένο το λείψανο του Αγίου Στεφάνου κατοικούσε ένας γέροντας που λεγόταν Λουκιανός .Ήταν ιερέας στο αξίωμα και ευσεβής στη ζωή . Σε αυτόν φάνηκε τρείς φορές ο Άγιος Στέφανος και του έδειξε τον τόπο που βρισκόταν κρυμμένο το λείψανό του . Ο ιερέας φανέρωσε την οπτασία αυτή στον τότε πατριάρχη Ιεροσολύμων, Ιωάννη .Ο πατριάρχης φωτισμένος την ώρα εκείνη της διηγήσεως , από το Άγιο Πνεύμα πείστηκε και με χαρά πήγε στον τόπο που αποκάλυψε ο άγιος με πολλούς κληρικούς . Αφού έσκαψαν , βρήκαν την θήκη στην οποία ήταν τοποθετημένο το άγιο λείψανο. Την ίδια ώρα σεισμός μεγάλος τράνταξε την γη . Ευωδία ουράνια πλημμύρισε τους παρευρισκομένους . Ψηλά από τους ουρανούς ακούγονταν οι αγγελικές δοξολογίες » Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γής ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία » . Όλα γιόρταζαν στην εύρεση του αγίου λειψάνου . Η κτίση τα κτίσματα ο Κτίστης . Η κτίση με τον σεισμό . Τα κτίσματα , οι άνθρωποι με την χαρά και το δέος , μαζί και οι άγγελοι με την δοξολογία . Και ο Κτίστης , που άπειρα αγαπά τα δημιουργήματά του , με την ευωδία που δεν ήταν παρά αυτό το Άγιο Πνεύμα , που ζούσε μέσα στον άγιο Στέφανο . Πρώτος προσκύνησε το άγιο λείψανο ο πατριάρχης . Ακολούθησαν οι ιερείς και ο παρευρισκόμενος λαός . Μετά το σήκωσαν με ευλάβεια και με λαμπάδες , ψαλμωδίες και θυμιάματα και όλη την πρέπουσα τιμή το μετέφεραν στην Ιερουσαλήμ . Αργότερα κτίσθηκε και ναός προς τιμήν του αγίου από κάποιον άρχοντα συγκλητικό τον Αλέξανδρο . Μέσα στον ναό εκείνο , τοποθετήθηκε με τις ευλογίες του πατριάρχη το λείψανό του .
Υστερα από οκτώ χρόνια όταν βασίλευε ο Κωνσταντίνος και πατριάρχευε στην βασιλίδα των πόλεων ο θείος Μητροφάνης , μεταφέρεται εκεί με θαυμαστό τρόπο το λείψανο του αγίου Στεφάνου , από την γυναίκα του Αλεξάνδρου , την Ιουλιανή . Στην διαδρομή , από τα Ιεροσόλυμα μέχρι την Κωνσταντινούπολη , συνέβησαν πολλά θαυμαστά .
Όταν έφθασαν στην πόλη της Αγίας Σοφίας , μαθεύτηκε παντού ο ερχομός του αγίου λειψάνου . Ο ευσεβέστατος βασιλιάς Κωνσταντίνος όταν πληροφορήθηκε τα πολλά θαυμαστά που συνέβησαν κατά την διαδρομή , γέμισε από χαρά και αγαλλίαση . Ειδοποίησε τον πατριάρχη , τον κλήρο και τον λαό να βγούν να προυπαντήσουν το άγιο λείψανο . Και έτσι όλοι οι χριστιανοί , άρχοντες και αρχόμενοι , κλήρος και λαός , το έφεραν στα βασιλικά ανάκτορα με μέγιστη τιμή και ευλάβεια.
Πάμπολλα είναι τα θαύματα που έγιναν ώστε είναι αδύνατον να περιγραφούν ακριβώς . Τα μουλάρια , που έσερναν την άμαξα , που ήταν το άγιο λείψανο , όταν έφθασαν σε έναν τόπο λεγόμενο Κωνσταντινιές σταμάτησαν .Επειδή κτυπούσαν τα ζώα να προχωρήσουν , ένα μουλάρι μίλησε με ανθρώπινη φωνή και είπε » Γιατί μας δέρνετε ; Εδώ πρέπει να αποτεθεί το λείψανο του αγίου .» Αυτή τη φωνή την άκουσαν ο πατριάρχης και όλοι οι παρευρισκόμενοι , δόξασαν τον Θεό μεγαλοφώνως . Όταν έμαθε ο βασιλιάς το θαυμαστό γεγονός της παντοδυναμίας του Θεού , έμεινε κατάπληκτος . Προς δόξα και αίνο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού , έκτισε στον τόπο εκείνο ναό στο όνομα του αγίου Στεφάνου .Στον ναό αυτό τελείται κάθε χρόνο η σύναξη και η εορτή του αρχιδιακόνου και πρωτομάρτυρα της εκκλησίας μας , αγίου Στεφάνου .
Η μνήμη του εορτάζεται στις 27 Δεκεμβρίου και η ανακομιδή των λειψάνων του στις 2 Αυγούστου .
Πηγή :dosampr. wordpress
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου