Είπε πάλι: “Καλό είναι ο άνθρωπος να απλώνει τα χέρια του προς τον
ουρανό για προσευχή και να παρακαλάει τον Θεό, να περάσει ήρεμα η
ψυχή κατά την έξοδο της μέσα από όλους αυτούς που επιχειρούν να την
εμποδίσουν στον αέρα”.
75. Ένας Γέροντας είπε:
“Σε ‘κείνον που μετανοεί αρμόζει να κάνει αυτά:
Να ζήσει μόνος,
να έχει φροντίδα για την ψυχή του,
να πενθεί για τις αμαρτίες του,
να μην έχει μέριμνα για τα πράγματα αυτού του κόσμου,
κανένα να μη στενοχωρήσει, τον εαυτό του να θλίβει,
τον εαυτό του να ελέγχει,
να ζει στερημένα, να κρίνει τον εαυτό του,
πάντοτε να αγρυπνεί και με πόνο καρδιάς να ζητάει από τον Θεό το
έλεός του”.
76. Ένας Γέροντας είπε: “Όπως κάθε αμαρτία, που θα κάνει ο άνθρωπος, είναι
έξω από το σώμα, ενώ αυτός που πορνεύει αμαρτάνει στο σώμα του, γιατί
απ΄ αυτό έρχεται το μόλυσμα, έτσι κάθε εργασία που θα κάνει ο άνθρωπος
είναι έξω από το σώμα, ενώ εκείνος που χύνει δάκρυα καθαρίζει την ψυχή
και το σώμα. Γιατί το δάκρυ καθώς κατεβαίνει από πάνω, ξεπλένει και
αγιάζει όλο το σώμα”.
80. Είπε πάλι:
“Το να μιλάει κανείς για την πίστη και να διαβάζει τα δόγματα είναι
πράγματα που ξηραίνουν την κατάνυξη του ανθρώπου και την
εξαφανίζουν, ενώ οι βίοι και οι λόγοι των Γερόντων δίνουν φως στην ψυχή”.
81. Ένας αδελφός ρώτησε κάποιον Γέροντα: “Για ποιον λόγο η ψυχή μου
αγαπά την ακαθαρσία;”
Και ο Γέροντας του είπε: “Η ψυχή θέλει τα πάθη, αλλά το Πνεύμα του Θεού
είναι πού τη συγκρατεί.
Πρέπει να χύνουμε δάκρυα για τις αμαρτίες μας και τις ακάθαρτες
διαθέσεις μας.
Είδες τη Μαρία, όταν έσκυψε στο μνήμα και έκλαιε, πώς της μίλησε ο
Κύριος; Το ίδιο θα συμβεί και με την ψυχή”.
82. Ένας Γέροντας είπε:
“Ένας άνθρωπος που κάθεται στο κελί του και μελετάει τους ψαλμούς,
μοιάζει με άνθρωπο που ζητάει τον βασιλιά.
Ενώ εκείνος που θρηνώντας ζητάει κάτι, κρατάει τα πόδια του βασιλιά,
παρακαλώντας να βρει έλεος από μέρους του, όπως είχε κάνει η πόρνη”.
ψυχή κατά την έξοδο της μέσα από όλους αυτούς που επιχειρούν να την
εμποδίσουν στον αέρα”.
75. Ένας Γέροντας είπε:
“Σε ‘κείνον που μετανοεί αρμόζει να κάνει αυτά:
Να ζήσει μόνος,
να έχει φροντίδα για την ψυχή του,
να πενθεί για τις αμαρτίες του,
να μην έχει μέριμνα για τα πράγματα αυτού του κόσμου,
κανένα να μη στενοχωρήσει, τον εαυτό του να θλίβει,
τον εαυτό του να ελέγχει,
να ζει στερημένα, να κρίνει τον εαυτό του,
πάντοτε να αγρυπνεί και με πόνο καρδιάς να ζητάει από τον Θεό το
έλεός του”.
76. Ένας Γέροντας είπε: “Όπως κάθε αμαρτία, που θα κάνει ο άνθρωπος, είναι
έξω από το σώμα, ενώ αυτός που πορνεύει αμαρτάνει στο σώμα του, γιατί
απ΄ αυτό έρχεται το μόλυσμα, έτσι κάθε εργασία που θα κάνει ο άνθρωπος
είναι έξω από το σώμα, ενώ εκείνος που χύνει δάκρυα καθαρίζει την ψυχή
και το σώμα. Γιατί το δάκρυ καθώς κατεβαίνει από πάνω, ξεπλένει και
αγιάζει όλο το σώμα”.
80. Είπε πάλι:
“Το να μιλάει κανείς για την πίστη και να διαβάζει τα δόγματα είναι
πράγματα που ξηραίνουν την κατάνυξη του ανθρώπου και την
εξαφανίζουν, ενώ οι βίοι και οι λόγοι των Γερόντων δίνουν φως στην ψυχή”.
81. Ένας αδελφός ρώτησε κάποιον Γέροντα: “Για ποιον λόγο η ψυχή μου
αγαπά την ακαθαρσία;”
Και ο Γέροντας του είπε: “Η ψυχή θέλει τα πάθη, αλλά το Πνεύμα του Θεού
είναι πού τη συγκρατεί.
Πρέπει να χύνουμε δάκρυα για τις αμαρτίες μας και τις ακάθαρτες
διαθέσεις μας.
Είδες τη Μαρία, όταν έσκυψε στο μνήμα και έκλαιε, πώς της μίλησε ο
Κύριος; Το ίδιο θα συμβεί και με την ψυχή”.
82. Ένας Γέροντας είπε:
“Ένας άνθρωπος που κάθεται στο κελί του και μελετάει τους ψαλμούς,
μοιάζει με άνθρωπο που ζητάει τον βασιλιά.
Ενώ εκείνος που θρηνώντας ζητάει κάτι, κρατάει τα πόδια του βασιλιά,
παρακαλώντας να βρει έλεος από μέρους του, όπως είχε κάνει η πόρνη”.
